شهدای سید فریمانی
جامعه ی آماری ما در این بررسی 385 شهید فریمان می باشد.
بررسی ها نشان می دهد که تعداد 46 نفر از شهدای عزیز و سرافراز شهرستان فریمان، دارای مقام والای سیادت بوده اند. این تعداد معادل 94/11% شهدای شهرستان می باشد.
شهیدان سیدجعفر امتی، سیدعلی ایرانی، سیدمهدی تقوی، سیدسرور تقوی، سیدعلی جاهدی، سیدحسین جعفری، سیدکاظم جهاندیده، سیدحسن حسینی، سیدحیدر حسینی لوشاب، سیدمحمد حسینی چهارتکابی، سیدکاظم حسینی، سیدمحمد فروتن و سیدحمیدرضا قاضی زاده هاشمی، وسیدعلی قاضی زاده هاشمی از جمله ی این شهدای بزرگوار هستند.
سادات در روایات
در روایات، سفارشات فراوانی به احترام و اکرام به سادات شده است، که در این مقاله، به برخی از آن اشاره می کنیم:
1)پیامبر اکرم (ص) فرمود: «چهار دسته را روز قیامت شفاعت می کنم، هر چند با گناه اهل دنیا به صحرای محشر حاضر شوند: آن که اولاد مرا یاری کند. آن که از اموالش به اولاد تنگدستم کمک کند. کسی که با زبان و قلب، آنان را دوست بدارد. و آن که تلاش کند در انجام حوائج و نیازهای افرادی از ذریه ام که تبعید شده و یا رانده شده اند».
2) پیامبر اکرم (ص): « اکرام کنید خوبان ذریه ی مرا از براى خدا و بدان ایشان را براى من».
3) امام صادق(ع) فرمود: «هر گاه روز قیامت شود منادى فریاد می زند که، اى گروه مردمان! خاموش باشید که همانا محمّد (ص) سخن می گوید. مردم خاموش می شوند؛ پیامبر حرکت مى کند و می فرماید: اى گروه مردمان! هر کس براى او در پیش من دستى و منّتى و نیکى هست باید حرکت کند تا جبران کنم. می گویند چه دست و چه منّت و چه نیکى است براى ما بلکه تمام این ها براى خدا و رسولش بر تمام مردمان است. می فرماید: هر کس یکى از فرزندان مرا پناه داده، نیکى به او کرده، او را از برهنگى پوشیده، او را گرسنه بوده، سیر کرده باید حرکت کند تا جبران کنم. پس بلند می شوند مردمى که این کردار را انجام داده اند. پس ندا از پیشگاه خداى جلّ و علا می رسد که، اى محمّد! حبیب من! پاداش آنان را به تو واگذار کردم، در هر کجاى بهشت که می خواهى آنان را جاى ده.
امام صادق (علیه السلام) فرمود:
پیامبر اکرم (صلّى اللَّه علیه و آله و سلم)، ایشان را در منزلتى نزدیک به خودش (موقف وسیله) جاى مىدهد. در آن جایى که از دیدار پیامبر و خاندانش (صلوات اللَّه علیهم اجمعین) محجوب نمىمانند».
گفتنی است این احترام یک امر طبیعی است و نشانه ی محبت به پیامبر است؛ یعنی اگر کسی شخصی را دوست داشته باشد منتسبین به او را هم دوست خواهد داشت و مورد احترام قرار می دهد، و همین یعنی احترام و یاد پیامبر اسلام و گرامی داشت اهداف آن حضرت.
دستتان را بدهید تا من ببوسم
آیت الله میرزا جواد تهرانی از عالمان ربانی و صاحب کرسی درس خارج در مشهد بودند.
یک روز هنگام درس، سیدی سؤالی می کند، آقا پاسخ او را می دهند، ولی آن سید بزرگوار، جواب را قبول ندارند و آن مطلب را انکار می نماید، و آقا اصرار برصحت جواب دارند تا این که بحث داغ می شود، آقا کمی با صدای بلندتر پاسخ می دهند و آن سید جلیل القدر دیگر سکوت اختیار می کند؛ پس از این که درس تمام می شود، آقا نزد آن سید می روند و از او پوزش و عذرخواهی می کنند و به او می گویند:
دستتان را بدهید تا من ببوسم، که چرا من با فرزند زهرا (سلام الله علیها) با تندی صحبت نمودم...
یک روز دیگر پای درس، شخصی که سید بود، چیزی گفت که بقیه ی طلاب به حرف او خندید و او خجالت کشید و شرمنده شد، در آن موقع آقا طوری حرف های او را تصحیح و توجیه کردند که آبروی سید نرود و او خجالت نکشد، از تمامی حرکات ایشان محسوس و معلوم بود که عشق و محبت و ارادتشان به فرزندان حضرت زهرا (سلام الله علیها) بسیار است
+ نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم بهمن ۱۴۰۲ ساعت 16:9 توسط حسن صادقی یونسی
|
